Pek umrunda değil yazacaklarım,
Oysa satırlar benim yaşadıklarım....
Bir çocuğun açken ağlaması gibi içten benim gözyaşlarım;
E ' nin ters yazılması gibi hayatım...

Kaybolan bir sayfa da kaldı hatırlarım;
Bulman lazım.
Belki bir rüzgar savurdu uzaklara,
Belki de yağmur eritti onu kattı toprağa,
Beni anlaman için;okuman lazım...

Resimlerim siyah beyaz olmuş;
Bir zamanlar ellerimle yaptığım...
Maziye karışmış,
Ah o renkli fotoğraflarım...
Şimdi hüzün rüzgarı esiyor, odam darmadağın
Saçma deme...!Ben artık alışığım...

Halbuki ne güzeldi mutlu olduğum günler;
Hiç sanmazdım saracak beni hüzünler.
Şimdi üzerimde bir kara çul,nemlenmiş gözler...
Bir de ağzımdan düşmeyen manasız sözler...

Beyaz sanki artık çok uzak bana,
Atamıyorum hüzünleri sokağa!
Ben mutluluğu bıraktım sana;
O buruk veda da...

Okyanusun en dibinde hayallerim,
Ümitlerim dersen onlardan geçtim artık!
Şimdi bir yoncanın yaprağında saklanmak isterim
Oysa koca İstanbul ' da kendimce içlenirim.

By_MzR

HARİKAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA

ÇOK TEŞEKKÜRLER PAYLAŞTIĞIN İÇİN >By_MzR<